KARAKAYA
Kırım’dan Dobruca’ya
Dobruca’dan Karakaya’ya
Zorunlu göç ak topraklara
Türk İslam diyarına

Mezarım gavur ellerinde kalmasın
Oğlum kızım Türklüğünü unutmasın
Genç Türkiye Cumhuriyeti kurulsun
Anadolu benim son yurdum olsun

Sonunda bitti Tatar’ın çilesi
Dobruca’dan geldi bir Türk kafilesi
Anadolu’yu yurt edinmek için
Al bayrağı göndere çekmek için

Önce Osmanlı’ya asker oldular
Balkanlar’da, Yemen’de, Çanakkale’de kırıldılar
Sonra Mustafa Kemal’e katıldılar
Genç Türkiye’nin temeline harç oldular

Polatlı’ da kurulan ilk köy Karakaya
Selam olsun Kırım’a Dobruca’ ya
Kızıl koru uyuttular kül içinde
Söndürmeden yaktılar Türkiye’ de

Gün doğusuna bakar köyümün gülen yüzü
Zemlikten çıkınca göründü mavi gökyüzü
Söndürmeden yaktılar özgürlük ateşini
Kimse karartmasın Türkiye’nin güneşini

Köyümün toprağı Kırım, Dobruca gibi bereketli
Köstence’den gelerek kurdu Abdülhakim efendi
Hacı Ziyattin, Kara Hasan, Hacı Sadi
Deleruj’dan Bavbek’le İsmail geldi

Batısında bağları, doğusunda bostanları
Çayırlarda gezinir Kırım atları
Merasında yayılır koyunları kuzuları
Çeşmelerinden akar şırıl şırıl suları

Fıkır fıkır kaynar tertemiz kaynakları
Söğütlük’ten Boyata’ya akar suları
Kırlarında oynaşır kuzuları oğlakları
Çeşmelerinde türkü söyler gelinlik kızları

İki öküzle üç at koştular sabana
Başladılar toprağı aktarmaya
Kokusu karıştı tertemiz havaya
Yaz gelince başladı başaklar sararmaya

Anadolu’ya getirdiler orak makinesini
İdare etmek zordur makinenin arkasını
Peş peşe gelir başak yüklü saplar
Atın üstündeki bala haykırdı taş bar!

Senek ve tırnavuşla topladılar sapları
Saçaklı yüklendi angıç arabaları
Yollarda uçuşuyor rengarenk kuşları
Harmanda dönüyor dövenleri, tokmakları

Harman sonu başladı toyları
Delikanlıları telledi şırakları
Dana kesilir yetişmez, koyun, kuzu
Kızlar tellediler kart horozu

Aşrı köyden geldi gelin alıcılar
Tokuzu kayının atına bağladılar
Kaytarma, çifte telli çaldı çalgılar
Caşlar şappaz söyleyerek oynadılar

Geldi makineli tarım
Satıldı öküzlerim atlarım
İneklerim, koyunlarım, kuzularım
Bütün yurda dağıldı çocuklarım

Artık yok toyları, cıyınları
Toylar da mani söyleyen kızları
Unutuldu eski günlerin yırları
Öksüz kaldı bayırları, çayırları


“Kaydadır menım atlarım
At oynaktan vakıtlarım
Atlarıma canmayım
Geçti caş vakıtlarım”



HASAN AYDIN
Kartagası