16.08.2007

KIZIMA VEDA

Bugün evleniyorsun kızım,
Sana sonsuz mutluluklar diliyorum.
Artık daha yaşlı,daha yalnızım,
Eski günler geri gelmeyecek biliyorum.
Baba evini bırakıp,
Irak diyarlara gideceksin.
Bir kez yuvadan uçtu mu kuşlar,
Bir daha geri dönmezler.
Arada bir telefon edeceksin,
“ Baba! Çok özledim” diyeceksin.
Hıçkırığım boğazıma düğümlenecek,
Birkaç güzel söz söylemeye çalışacağım,
Sesim çıkmayacak!.....
Bebekliğini anımsayacağım,
Demiryolu köprüsünden geçerek,
Kendin kadar çantanla,
Atatürk ilk okuluna gidişini.
Okulları birincilikle bitirişini.
Rusya’ya, Kanada’ya,
Avrupa’ya, Amerika’ya
Gidiş gelişlerini.
Biliyorum baba evinden bu gidişin,
Dönüşü yok.
Yalnızca gözümde değil,
Canımın içinde tüteceksin.
Saniyeler geçerken sessizlik içinde,
“ Baba orada mısın,iyi misin “ diyeceksin
Suskunluğuma!
Evet,iyiyim kızım diyeceğim.
Senden boşalan yerin,
Bir uçurum gibi kaldığını,
Nereden bileceksin.
Bir gün yine baş ucuma gelerek
“ Seni çok özledim baba!” dediğinde
Kim bilir belki duyacağım seni,
Belki de yitip gideceğim karanlıklara!