YORGUN GÖNÜLLER

Gençlikte kendini tuzağa düşmüş hissedersin.
Ve yaşamı geri almak için mücadele edersin.
Zannetme ki evlilik ne hapishane ne zindan
Ne de sevgili karın başında gardiyan

Evlilik bir hapishane değil bir macera
İçin de bin bir çiçeğin yetiştiği bir sera
Yalnız kalırsan anlarsın neler yitirdiğini
Yaşamı paylaştığın karının onarılmaz eksikliğini

Zaman açgözlüdür , doymak bilmez
Sonsuza kadar yaşayacağını sanır herkes
Durmadan yer yutar her şeyi , herkesi
Geride bir şey bırakmaz ensemizde nefesi

İstiyorsan ruhunu sukuta kavuşturmak
Sana mı kaldı daha iyi bir dünya kurmak
Uğraşma hayatın sırrını çözmeye
Nasıl olsa gelecek mezarcı bir gün gömmeye

Zannetme ki yaşam boyu mutsuz olmuşsun
Yanlış melodiyle dans edip durmuşsun
Pişman olma , pişmanlık insanı yer bitirir
Korkma , ölünce ölüm bile dehşetini yitirir

Yaşam sınadı kartagasını
Tam zamanında yaptı jübilesini
Geriye dönüp bakmak için ömrümüz kısa
Yaşamış sayılmayız hatalarımız olmasa