HAYRİ BABAYI ANARKEN

Sen gideli bir yıl oldu Hayri baba!
Oradan bizi gözlüyor musun acaba?
Zannetme ki senden boşalan yeri dolduran oldu
Aksine diktiğin fidanlar bakılmadı soldu.

Afyon dağ köyünde bir kadın bekliyor yolunu
Almış yanına çocuklarını ve yoksulluğunu
Toplamış çuval çuval meşe palamudunu
Yavaş yavaş senden kesiyor umudunu

Emzikli bir torun bulmuştun Denizli’ de
Her Perşembe koşuyordu Hayrettin dedesine
Sen gittikten sonra emzik , mama nesine
Camdan bakıyor dedesinin boş sandalyesine

Kırım da seni sordu başkan Erecep Hayrettin
Nerde ? fahri hemşerimiz eczacı Hayrettin
Yolunu gözlüyorlar Akmescitte , Akyarda, Yaltada
Göl kenarında yerimizi ayırtmış Balaban Mustafa

Çanakkale’den çıkmıştık yola arabayla
İki piliç az gelmişti Hayrettin babaya
Yine zam yapmışlar yeni rakıya
Boş ver bir daha mı geleceğiz dünyaya

Sensiz gidilmiyor Marmaris’e , Fethiye ye, Bodruma
Hasret kaldık yaşar ustanın sazına
Hüseyin udunu alarak yanına
Gelmiyor Ümit ustanın dergahına

Artık bu eski dünya değil Hayri baba
Kalmadı incelik , insanlar kaba saba
Kefenin cebine kaç metelik sığıyor acaba
İnsanların oldu dini imanı para

Yaşama sevinci kalmadı Kartagasının
Artık ne rakının tadı kaldı ne ince sazın
Can dostlarla yollar bir bir ayrıldı
Bize de kubbede bir hoş seda kaldı